Θεσσαλονίκη: Ενημέρωση από αποκλεισμό του δημοτικού ζωολογικού κήπου

Στης 06/03, το πρωί, ύστερα από κάλεσμα της "Δικτύωσης αναρχικών/αντιεξουσιαστών για την Ολική Απελευθέρωση", με τη στήριξη και συμμετοχή ατόμων και συλλογικοτήτων της πόλης, 40 συντρόφισσες και σύντροφοι προχωρήσαμε στον αποκλεισμό του δημοτικού ζωολογικού κήπου Θεσσαλονίκης για μιάμιση περίπου ώρα, παρεμβαίνοντας με τρικάκια, πανό, κείμενα και σπρέυ, ενάντια στον εγκλεισμό και στο θέαμα. Προκλήθηκαν συζητήσεις με διερχόμενο κόσμο ενώ δημιουργήθηκαν μικροεντάσεις τόσο με κόσμο που ήθελε να μπει στον ζωολογικό κήπο, όσο και με υπαλλήλους φύλαξης, ενώ από τα πρώτα λεπτά εμφανίστηκαν 2 μηχανές Ζ και ασφαλίτες. Τα κείμενα που μοιράστηκαν παρατίθενται παρακάτω.

ΚΑΝΕΝΑ ΖΩΟ ΣΕ ΚΛΟΥΒΙ, ΟΙ ΖΩΟΛΟΓΙΚΟΙ ΚΗΠΟΙ ΕΙΝΑΙ ΦΥΛΑΚΗ
ΜΠΟΥΡΛΟΤΟ ΚΑΙ ΦΩΤΙΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΚΛΟΥΒΙΑ - ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΟΛΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

Δικτύωση αναρχικών/ αντιεξουσιαστών-ριών για την ολική απελευθέρωση
Μαύρο Πράσινο (Θεσ/ίκη)
Κρακατόα (Πάτρα)
Αλογόμυγες (Χανιά)
σύντροφοι/συντρόφισσες από Αθήνα και Μυτιλήνη
______________________________________________________________________________________________

Τα κείμενα που μοιράστηκαν:

Με αφορμή το ζωολογικό “κήπο” της θεσσαλονίκης

Όταν οποιοδήποτε ζώο δεν αφήνεται να ορίζει το ίδιο τη ζωή του...
Όταν οποιοδήποτε ζώο απομακρύνεται βίαια από το φυσικό του περιβάλλον...
Όταν οποιοδήποτε ζώο στερείται την ελευθερία του και κλείνεται σε κλουβί...
Όταν οποιοδήποτε ζώο μαθαίνει βίαια να εγκαταλείπει κάθε προσπάθεια διαφυγής από τη φυλακή του...
Όταν η φυλακή αυτή βαφτίζεται κήπος...
Όταν τα φυλακισμένα ζώα γίνονται έκθεμα...
Όταν κάποιοι επιλέγουν αυτές τις φυλακές για την κυριακάτικη βόλτα τους ...
Όταν κάποιοι για να δουν άλλα ζώα επιλέγουν αυτά που ζουν σε αιχμαλωσία αντί να παρατηρήσουν τα ζώα που υπάρχουν ελεύθερα γύρω τους...
Όταν η οποιαδήποτε “εκπαίδευση” και “ευαισθητοποίηση” μικρών ή μεγάλων περιλαμβάνει χώρους με κάγκελα...
Όταν το διαφορετικό θεωρείται ότι είναι κατώτερο και μπορεί να αιχμαλωτιστει κατά βούληση...
Όταν κάποιοι πιστεύουν ότι υπάρχει έστω και η παραμικρή περίπτωση οποιοσδήποτε βρίσκεται αιχμάλωτος πίσω από κάγκελα να ζει ευτυχισμένος...
Όταν μπροστά στην αδικία και τη δυστυχία των άλλων κάποιοι μαθαίνουν να προσπερνούν χωρίς να κάνουν κάτι για αυτό και το ξεχνούν λίγο αργότερα...

... τότε θέαμα και θεατές είναι δέσμιοι ενός συστήματος που προωθεί τον εγκλεισμό όλων μέσα σε κελιά ορατά και αόρατα