Ένα ενδιαφέρον άρθρο από το Blog των Χορτοφάγων:
Δεν μπορείς να λέγεσαι φιλόζωος όταν εξακολουθείς να σκοτώνεις μεσω άλλων και να τρώς ορισμένα ζώα τα οποια εχεις κατηγοριοποιήσει ως τροφή ενω αλλά τα χαϊδεύεις και τα φροντίζεις σαν τα μάτια σου. Ολα τα ζώα εχουν εγκέφαλο και κεντρικό νευρικό σύστημα και πονούν και υποφέρουν το ίδιο.
Είσαι όχι φιλόζωος αλλά σκυλόφιλος, γατόφιλος ή αδεσποτόφιλος όσο συνεχίζεις έτσι.
Δεν αγαπάς πραγματικά ολα τα ζώα γιατί δε διστάζεις να τα καταδικάσεις στη μίζερη ζωή του ζώου που θεωρείται αντικείμενο και προωρίζεται να σκοτωθεί να διαμελιτσει και να χρησιμοποιηθεί ως " κρέας". Κανένα πλάσμα που το αγαπάμε δεν το στελνουμε να σφαχτεί.
Το να χωρίζουμε τα ζώα σε κατηγορίες αποτελεί είδος ρατσισμού που ονομάζεται σπισισμός.
Κάποιος δημοσίευσε ένα σχόλιο για μια ιστοσελίδα που καταγράφει μία από τις πιο κοινές αντιρρήσεις που οι βίγκαν και οι συνήγοροι των ζώων αντιμετωπίζουν σήμερα. Aναρωτήθηκε γιατί κάποιος θα πρέπει να νοιάζεται για τα ζώα, όταν υπάρχει τόσο μεγάλη ανθρώπινη δυστυχία στον κόσμο. Γράφει: "Βρίσκω ειρωνικό το γεγονός ότι οι άνθρωποι ανησυχούν για την κατανάλωση φόρμουλας από τους μόσχους, όταν εκατομμύρια ανθρώπινα μωρά τρέφονται με φόρμουλα αντί του μητρικού γάλακτος." Λοιπόν, για να δούμε εδώ. Υπάρχει κάτι που ονομάζεται ελεύθερη βούληση, που οι άνθρωποι υποστηρίζουν για τον εαυτό τους, αλλά δεν δίνουν σε εκατομμύρια ζώα που εκτρέφονται από τον κλάδο των γαλακτοκομικών προϊόντων. Ανθρώπινες μητέρες μπορούν να επιλέξουν ή όχι αν θα θηλάζουν τα μωρά τους. Οι αγελάδες γαλακτοπαραγωγής δεν μπορουν. Μένουν έγκυες με την βία μία φορά τον χρόνο, ξεριζώνονται από τα μώρα τους, που κυοφορούσαν επί εννέα μήνες, συνδεδεμένες με μηχανήματα αρμέγματος μέχρι να "αναλώσουν" και στην συνέχεια στέλνονται στην σφαγή, όταν είναι πλέον πολύ άρρωστες ή πολύ αδύναμες ώστε να παρέχουν οικονομικό όφελος. Σε αντίθεση με τη δημοφιλή πεποίθηση, που είναι όμως ορατή από τις πράξεις τους, οι αγελάδες επιθυμούν να δημιουργήσουν οικογένεια και να φροντίσουν τα μικρά τους. Ωστόσο, προβλέψιμα, και κατ 'ανάγκη, η γαλακτοκομία αρνείται από αυτές τις μητέρες ό,τι τους δίνει ευχαρίστηση και έρχεται φυσικά σε αυτές. Αλλά εκτός από το προφανές ζήτημα της ελεύθερης βούλησης εναντίον της δουλείας, το πρόβλημα που έχουν οι βίγκαν δεν είναι η ποιότητα της φόρμουλας υποκατάστασης του μοσχαριού. Το πρόβλημα είναι η λανθασμένη πεποίθηση ότι οποτεδήποτε στην ζωή χρειάζεται να πίνουμε γάλα, να τρώμε τυρί. Το πρόβλημα είναι η λανθασμένη πεποίθηση ότι θα χρειάζεται καν να πίνουν γάλα αγελάδας σε όλα! Είναι περίεργο να πιστεύουμε ότι χρειαζόμαστε τις ορμονικές εκκρίσεις ενός άλλου είδους, όταν δεν υπάρχει άλλο είδος που να έχει μια τέτοια απαίτηση. Πράγματι, ακόμη και οι απόγονοι των οποίων το γάλα κλέβουμε είναι - αν επιτρέπεται να παραμείνουν με τις μητέρες τους για ένα κανονικό χρονικό διάστημα - απογαλακτισμένα από το γάλα της μητέρας τους στο περίπου ένα έτος για να προχωρήσουν σε στερεά τροφή. Η γαλακτοκομική βιομηχανία δαπανά εκατομμύρια ετησίως για την διαφήμιση ενός προϊόντος που δεν θα μπορούσε να είναι περισσότερο απομακρυνσμένο από όσα προορίζει η Φύση για εμάς ή τις αγελάδες, χρόνο με τον χρόνο. Πρέπει να εργάζονται πραγματικά σκληρά για να διατηρήσουν αυτό το γελοίο μύθο ότι το αγελαδινό γάλα και τα προϊόντα που παράγονται από αυτό είναι φυσιολογικά, φυσικά και αναγκαία για κατανάλωση από τον άνθρωπο.
Πηγή: http://freefromharm.org http://psychanimalvegan.blogspot.gr/
Κάποιος δημοσίευσε ένα σχόλιο για μια ιστοσελίδα που καταγράφει μία από τις πιο κοινές αντιρρήσεις που οι βίγκαν και οι συνήγοροι των ζώων αντιμετωπίζουν σήμερα. Aναρωτήθηκε γιατί κάποιος θα πρέπει να νοιάζεται για τα ζώα, όταν υπάρχει τόσο μεγάλη ανθρώπινη δυστυχία στον κόσμο. Γράφει: "Βρίσκω ειρωνικό το γεγονός ότι οι άνθρωποι ανησυχούν για την κατανάλωση φόρμουλας από τους μόσχους, όταν εκατομμύρια ανθρώπινα μωρά τρέφονται με φόρμουλα αντί του μητρικού γάλακτος." Λοιπόν, για να δούμε εδώ. Υπάρχει κάτι που ονομάζεται ελεύθερη βούληση, που οι άνθρωποι υποστηρίζουν για τον εαυτό τους, αλλά δεν δίνουν σε εκατομμύρια ζώα που εκτρέφονται από τον κλάδο των γαλακτοκομικών προϊόντων. Ανθρώπινες μητέρες μπορούν να επιλέξουν ή όχι αν θα θηλάζουν τα μωρά τους. Οι αγελάδες γαλακτοπαραγωγής δεν μπορουν. Μένουν έγκυες με την βία μία φορά τον χρόνο, ξεριζώνονται από τα μώρα τους, που κυοφορούσαν επί εννέα μήνες, συνδεδεμένες με μηχανήματα αρμέγματος μέχρι να "αναλώσουν" και στην συνέχεια στέλνονται στην σφαγή, όταν είναι πλέον πολύ άρρωστες ή πολύ αδύναμες ώστε να παρέχουν οικονομικό όφελος. Σε αντίθεση με τη δημοφιλή πεποίθηση, που είναι όμως ορατή από τις πράξεις τους, οι αγελάδες επιθυμούν να δημιουργήσουν οικογένεια και να φροντίσουν τα μικρά τους. Ωστόσο, προβλέψιμα, και κατ 'ανάγκη, η γαλακτοκομία αρνείται από αυτές τις μητέρες ό,τι τους δίνει ευχαρίστηση και έρχεται φυσικά σε αυτές. Αλλά εκτός από το προφανές ζήτημα της ελεύθερης βούλησης εναντίον της δουλείας, το πρόβλημα που έχουν οι βίγκαν δεν είναι η ποιότητα της φόρμουλας υποκατάστασης του μοσχαριού. Το πρόβλημα είναι η λανθασμένη πεποίθηση ότι οποτεδήποτε στην ζωή χρειάζεται να πίνουμε γάλα, να τρώμε τυρί. Το πρόβλημα είναι η λανθασμένη πεποίθηση ότι θα χρειάζεται καν να πίνουν γάλα αγελάδας σε όλα! Είναι περίεργο να πιστεύουμε ότι χρειαζόμαστε τις ορμονικές εκκρίσεις ενός άλλου είδους, όταν δεν υπάρχει άλλο είδος που να έχει μια τέτοια απαίτηση. Πράγματι, ακόμη και οι απόγονοι των οποίων το γάλα κλέβουμε είναι - αν επιτρέπεται να παραμείνουν με τις μητέρες τους για ένα κανονικό χρονικό διάστημα - απογαλακτισμένα από το γάλα της μητέρας τους στο περίπου ένα έτος για να προχωρήσουν σε στερεά τροφή. Η γαλακτοκομική βιομηχανία δαπανά εκατομμύρια ετησίως για την διαφήμιση ενός προϊόντος που δεν θα μπορούσε να είναι περισσότερο απομακρυνσμένο από όσα προορίζει η Φύση για εμάς ή τις αγελάδες, χρόνο με τον χρόνο. Πρέπει να εργάζονται πραγματικά σκληρά για να διατηρήσουν αυτό το γελοίο μύθο ότι το αγελαδινό γάλα και τα προϊόντα που παράγονται από αυτό είναι φυσιολογικά, φυσικά και αναγκαία για κατανάλωση από τον άνθρωπο.
Πηγή: http://freefromharm.org http://psychanimalvegan.blogspot.gr/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου